19. orhan pamuk türkcə oxuduğum nadir yazıçılardandır. bu dili yaxşı bilmədiyimdən hətta bəzən türk yazarlarnı belə rus dilində tərcümədə oxuyuram.sözümün canı odur ki dili yaxşı bilməsəm belə orhan pamuku xoşlamışdım.sevmişdim deyə bilmərəm. o mənim üçün hər zama burjuy yazar olaraq qalacaq. amma xoşlamışdım.mənim adım qırmızı qəribə əsər idi.sanki orhan pamuk bina tikir kərpiclərdən və özü də tikdikcə aşağıdan kərpicləri bir-bir çıxararaq binanı dağıdır. əsər həm tikirdi həm yıxırdı.qəribə üslubu vardı. başlıqlar məni təccübləndirmişdi. sonradan onun daha bir əsərini "masumiyyet muzesi"ni oxudum.və dərin nəfəs alaraq dedim hə bax bu.orhan bu əsərdə burjuy kimliyini ortaya qoymuşdu.axır ki özünü göstərmişdi.mən artıq bu yazıçını özüm üçün bağlamağı qərara almışdım ki... kar romanını oxumağa başladım.hər şey alt üst oldu.mən çox xoşladım kar romanını.hətta o qədər bağladı ki əsər məni özünə iki gündə yatmadan az qala hətta yeyib içmədən bitirdim onu.orhan pamukun dili axıcıdır. səmimidir. oxuyursan və oxuduqca hiss edə bilirsən. haqqında nə desələr də şəxsinə hörmətim olmasa da kar romanı həqiqədən şedevrdir.